Nog meer spechten….

Wat ben ik toch een 'geluksvogel'. Deze gedachte komt vrijwel dagelijks op sinds ik aan de bosrand woon. Volop eekhoorns, muisjes, meesjes, roodborstjes en merels in de tuin en buizerds, zwaluwen en vleermuizen in de lucht. En natuurlijk niet te vergeten: die ene vos op zoek naar een maaltje meikevers. Zoveel leven! Veel leuker om naar te kijken dan de tv. En ik heb er twee favorieten bij: de zwarte en groene specht. Ze laten zich weinig zien, maar gelukkig wel regelmatig horen...

Prachtige kleuren

Schilderen vraagt om anders kijken: naar schaduwwerking, naar subtiele kleurschakeringen. Het maakt het verschil tussen een 'ok specht' en een goed gelukte specht. Je zou bijvoorbeeld denken dat een groene specht vooral groen is. Dat klopt uiteraard, maar voor deze groene specht heb ik minstens tien verschillende kleuren groen gemengd. En bruin en geel en ow ja, ook nog behoorlijk wat tinten zwart, rood, blauw, wit, grijs en roze. En die zwarte specht? Het zwart is geen zwart. Ook hierin zitten meerdere tinten blauw, paars en grijs. Helaas zijn al deze subtiele kleurschakeringen op de foto lang niet zo goed te zien als in het eggie.        

Schors moet passen bij de specht

De uitstraling van een werk wordt zeker door de kleuren bepaald, maar misschien nog wel meer door de combinatie van specht en schors. Beide werken vroegen om de nodige creativiteit. Het hout voor 'Meneer Groen' stond al op de nominatie om weg te gooien. Veel te smal.... dacht ik..... En kijk nu eens: een ideaal werk voor een smal muurtje. En eerlijk gezegd vind ik het zelfs mijn mooiste specht tot nu toe.

Een onmogelijk weg te schrapen dikke rand, bleek vervolgens weer ideaal voor twee jonge spechten met hun koppie uit hun nestholte. Juíst dat randje en diepteverschil geeft het werk een extra dimensie. Het zijn de kleine dingen die het hem doen....Die verrassingen maken het iedere keer zo leuk om met een nieuw werk te starten. Het wordt namelijk altijd anders dan van te voren bedacht...