Takkeling

De eerste keer dat ik in mijn research op dit woord stuitte werd ik er instant blij van. En toen ik vervolgens een foto van zo'n beestje zag helemaal. Van 'takkeding naar takkeling' en dan een wijze uil ;).

En jump!

Vanaf ca. 30 dagen wordt het nest voor uilskuikens iets te krap. Tijd voor avontuur. Vliegen kan hij nog niet. Springen van tak tot tak des te beter. En soms ook niet. Al wapperend met hun onvolgroeide vleugels breken ze hun val. Zodra ze genoeg hebben van hun ontdekkingstocht op de grond, klimmen ze met hun sterke klauwen en snavel weer naar de boomtop. Als een mens of roofdier ze tenminste niet van de grond geplukt heeft (laten zitten dus die takkelingen ;)).

Gepriegel maakt kriegel

Ik zit momenteel volop in de uilen op schors. Het is precisiewerk.  Om soms gek van te worden. Vooral die veertjes met patronen. Als ik er te lang mee bezig ben, verlangt mijn lijf naar grote halen. Knoeien met verf. Of als je een weekendje weg bent strepen met een lekker 8B potlood op papier. Weg met dat gepriegel. Weg met dat takkeding, hier is de takkeling! En nu hangt hij dus in mijn atelier. Als reminder. Klungelen is niet erg, er is altijd weer een weg terug naar boven. Van takkeding, naar takkeling en uiteindelijk een wijze uil ;).